Meldunek_04 z pokładu Ewy3. (24.05.2017)

"...tańczą panowie, tańczą panie na moście w Avignon.." - i my też od wczoraj. Potańczymy jeszcze parę dni bo zamierzamy poznawać Gard i Ardeche z samochodu (oczywiście nie wozimy takowego na pokładzie Ewy_3). Pogoda śródziemnomorska. Pozdrawiamy wszystkich, którzy nas lubią Ewa + Waldemar.

Dla miłośników historii maleńki traktat.

Avignon (pol. Awinion) jest obecnie znaczącym europejskim centrum kultury; w lipcu (od roku 1947) ma tu miejsce największy europejski festiwal teatralny (160 000 widzów w roku 2015) oraz (od roku 1966) „równoległy” festiwal „off” (występy artystów i teatrów na ulicach); magnesem ściągającym turystów są też, świetnie zachowane, zabytki architektury i echa „niewoli awiniońskiej papieży” oraz „wielkiej schizmy zachodniej”. Miasto założone przez kolonistów greckich (VI w p. n. e.) z Fokaji (obecnie Turcja) miało typową historię (miasto rzymskie od 120 r p. n. e; w królestwie Franków od roku 536,...) aż do roku 1309.
W roku 1305, na konklawe w Perugii (będącym „przepychanką” kardynałów włoskich i francuskich) wybrano arcybiskupa Bordeaux na papieża Klemensa V, który czując się zagrożony przez wrogich mu kardynałów włoskich, przeniósł w roku 1309 (pod naciskiem króla Filipa IV Pięknego) swoją rezydencję do Awinionu. W latach 1309 – 1377 rezydowało to siedmiu kolejnych papieży narodowości francuskiej uzależnionych od silnej władzy królewskiej; okres ten nazywany jest „niewolą awiniońską”. Powrót do Rzymu (1377) Grzegorza XI nie zakończył konfliktu pomiędzy kardynałami francuskimi i włoskimi; był to czas upadku kościoła katolickiego (szerzyły się symonia, nepotyzm, rozwiązłość i brak dyscypliny); różne grupy kardynałów wybierały „własnych” papieży rezydujących w Rzymie, Awinionie i Pizie w latach 1378 - 1417 (nie uznawali się oni nawzajem a nawet ekskomunikowali); ten okres to „wielka schizma zachodnia” zakończona zasadniczo soborem w Konstancji (1414 – 1417). Awinion, będący własnością królowej Neapolu (Joanny I) został kupiony w roku 1348 przez Klemensa VI i był enklawą Państwa Kościelnego do roku 1791, kiedy to rząd rewolucyjny przyłączył go do Francji.
Benedykt XII i jego następca Klemens VI wznieśli (XIV w) w Awinionie dwa wspaniałe pałace: „Stary” i „Nowy” - jest to łącznie największa w Europie budowla gotycka; świetnie zachowana; bogate wyposażenie, biblioteka, ….; 650 000 zwiedzających rocznie. Poza pałacem (pałacami) magnesem dla turystów są:
Średniowieczny most św. Benezeta (Saint – Bénézet); zbudowany w latach 1177 – 1185; pierwotnie miał 915 m długości (z 22 oryginalnych kamiennych filarów pozostały 4; nawierzchnia była drewniana); przebudowany jako całkowicie kamienny (1234 – 1237) był wielokrotnie uszkadzany przez powodzie i naprawiany; po powodzi w roku 1699 pozostał, istniejący do dziś, fragment długości 120 m (4 przęsła). Nieprzemijającą popularność most zawdzięcza niewątpliwie piosence dziecięcej z XV w (!) - chyba najstarszej nadal śpiewanej przez francuskie dzieci; oto wierne tłumaczenie tekstu. Refren: „Na moście awiniońskim / tam się tańczy, tam się tańczy / Na moście awiniońskim tam wszyscy tańczą w koło”; Zwrotka 1: „ Piękne panie robią tak / a potem znów tak” (dzieci, śpiewając zwrotkę, gestami naśladują „piękne panie” - kłaniają się); zwrotek jest dowolnie dużo („piękni panowie”, „dzielny żołnierze”, ogrodnicy, krawcy, ….) z odpowiednią gestykulacją. Popularność w Polsce most zawdzięcza wierszowi Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, który z muzyką Andrzeja Zaryckiego stał się „poezją śpiewaną” - niezapomnianym przebojem Ewy Demarczyk.
Mury obronne z XII – XIII w; mury, bramy i baszty są niemal kompletne i świetnie zachowane – ewenement europejski; rozbudowane w XIV w przez papieży; później konserwowane; ocalały mimo pomysłu (XIX w) ich rozbiórki.
Cathédrale Notre – Dame des Doms; zbudowana w stylu romańsko - prowansalskim w XII w; rozbudowywana w XIV i XVII w; wiele elementów (kolumny, fryz) stylizowanych na antyczne; wewnątrz liczne rzeźby i freski z XIII w oraz grobowiec papieża Jana XXII
Collégialle (kolegiata) Saint – Pierre; gotycka (1358 – 1524); zbudowana na miejscu obiektu z VII w.
Abbaye (opactwo) Saint - Ruf; romańskie (XI – XII w); zbudowane na miejscu znacznie starszego obiektu; ruina zabezpieczona.
Liczne (26) rezydencje kardynałów (XIV – XVII w) oraz 130 budynków mieszkalnych (XV – XVII w); magazyn soli z XIV w.
Rue des Teinturiers – dzielnica rzemieślników: garbarzy, farbiarzy (stąd nazwa), młynarzy, …; warsztaty, zbudowane wzdłuż potoku Sorgue, korzystały z napędu wodnego (wiele zachowanych elementów).
Awinion „intra muros” (pol. = w obrębie murów) jest wpisany na listę UNESCO.

09-Avignon_most_sw_Benezeta.jpg

10-Avignon_pałac_papieski.jpg

11-Valence_zamek_Crussol.jpg